April 2020

Dus zitten we nu onvoorzien met z’n allen in een Anderhalve-Meter-Maatschappij.
Dat wordt een bijzonder hoofdstuk voor elke nieuwe geschiedenismethode.
‘Er was eens, in het jaar 2020, ….’
Het voorjaar is inmiddels stralend van start gegaan.
Maar fijn gezamenlijk de lente beleven is uitgesloten. Door Pandemie Corona.
En nu is iedereen een beetje bang van iedereen.

Maar ondanks deze misère  schrijf ik wel een paar lettertjes voor mijn blog van april.
Want in mei en juni moeten jullie het er even zonder doen.

Allereerst: ik heb een nieuw schilderij bij  ‘Overige werken’ gezet.
Laat niemand het idee krijgen dat ik meer letters produceer dan schilderijen.
Ik heb meer ideeën dan ik in korte tijd kan verwezenlijken en sommige schilderijen duren gewoon wat langer.
Mijn nieuwste doek heeft een formaat van 80 bij 100 cm en is gemaakt op verzoek van mijn oudste dochter. Zij wilde iets nieuws in haar spreekkamer.
En niet zomaar iets nieuws, nee het moest Berlijn zijn. De wereldstad waar zij met haar man en hun kleine kinderen een paar jaren gewoond hebben. Waar hij onderzoek deed aan de Humboldtuniversiteit en waar zij meestal gewoon mama was, met uitzondering van haar reizen naar Nederland, als ze als huisarts diensten over nam.

‘Mam, ik wil graag weer een nieuw schilderij! En nu eentje van Berlijn!’
Ja, natuurlijk!!! Dat is toch zó geschilderd, Berlijn!
Waar moest ik beginnen?! Wat moest ik op het doek laten zien?
Hun appartement lag in de wijk Tiergarten en was nog geen kwartier lopen van het Hauptbahnhof. Ook vlakbij de Spree en het regeringscentrum, en dichtbij de oases van parken. Met een fantastisch Italiaans restaurantje tegenover hun woning.
Wat een stad! Wat ook een geschiedenis! En cultuur, prachtige gebouwen, ruime parken waar hele families in de weekenden met elkaar gingen barbecueën, zowat in de achtertuin van Angela Merkel, de rivier de Spree….
Wim en ik reisden met de metro van het ene einde van de stad naar het andere. Musea bezoeken, beelden bekijken, sporen zoeken naar waar mijn schoonvader in de oorlog een tijdje dwangarbeid moet hebben verricht.
Berlijn schilderen dus.
Weer verdiepte ik me in de stad, de gebouwen, de natuur, de kinderen in die tijd.
Foto’s zoeken, knippen, plakken ….. Is dit wat? Nee, komt nog niet in de buurt van!
Zo dan beter? Welke beelden geven nou de beste herinnering aan Berlijn?
Ik dacht, Berlijn, je kúnt me wat!
Ik gooide alle foto’s van gebouwen op een hoop, ik zocht fotootjes van de kinderen; de kleinkinderen op hun minifietsjes langs de Spree, het kleinste manneke bij een koepel op de stoep….
En langzaamaan ontstond dit misschien wat vreemde schilderij.
Met een dwarse kegel voor gebouwen en sculpturen. En daarachter een verticale donkere plaat met vooral mensen. De ‘Kus’ en de roepende man bij de Muur, de kinderen … stad gekruist met leven.
Nou ja, kijk zelf maar.

Het zomerseizoen staat voor de deur. Ik hoop voor iedereen op gezondheid.
Ondanks alle coronarigheid wens ik iedereen een wat vrolijkere lente en zomer toe.

1 reactie op “April 2020”

Laat een reactie achter op paula Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *